Code544 gebruikt cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek aan code544 voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord. Lees meer

Ik ga akkoord.

Niet de huurprijs is het probleem bij wanbetaling, wel de balans tussen inkomsten van de huurder en de maandelijks te betalen huur

In 2016 werden volgens de gegevens van het VVSG in Vlaanderen in totaal 12.242 huishoudens bedreigd met een uithuiszetting. Dat zijn 48.968 mensen van vlees en bloed. Moeders, vaders en kinderen die uit hun huis worden gezet. 75% van deze uithuiszettingen vinden hun oorzaak in de wanbetaling of niet betaling van de huur.

Dat zijn voor deze mensen niet alleen financiële, maar vooral maatschappelijke drama’s. Op de dag van de uithuiszetting komt een gerechtsdeurwaarder aankloppen met in zijn hand een definitief vonnis, waarbij het bevel tot ontruiming is opgenomen. Dat bevel tot ontruiming zal op die dag worden uitgevoerd. Hij is vergezeld van een slotenmaker, de politie, verhuizers, mensen van de huisvuildienst, en personeel van de stadsmagazijnen Voor een kind is dat een traumatische ervaring. Die zal die dag niet naar school kunnen gaan … wat kan hij vertellen aan zijn vriendjes ? De schaamte voorbij … De ouders staan er bij en kijken machteloos toe hoe hun meubels op de straat worden gezet. De diensten van het huisvuil nemen de “rommel” mee, de meubels worden opgeslagen in de stadsmagazijnen. De ouders stappen met hun kinderen de leegte in, dikwijls niet wetend waar naartoe. Tijdelijk huisvesting zoeken bij hun ouders of vrienden ...      De oorzaak van deze wanbetaling is in 75% van de gevallen te vinden in het niet betalen van de maandelijkse huur.  Hierbij is het niet altijd niet “willen” betalen van de huur maar dikwijls ook niet of niet meer “kunnen” betalen. De oorzaak hiervan kan dikwijls worden teruggebracht naar het moment van het sluiten van de huurovereenkomst, en het bepalen van de huurprijs. Zelden wordt er rekening gehouden met de verhouding tussen de inkomsten en de huurprijs, waarbij bovendien vaak alleen wordt gekeken naar de huurprijs en niet naar de bijkomende kosten van gas, elektriciteit, internet, … Terecht merkt  Rudy Coddens, voorzitter van de afdeling OCMW’s bij de VVSG op dat : “Wie een leefloon of een andere minimumuitkering heeft, moet nu vaak meer dan 40 procent van zijn of haar inkomen aan huur besteden, zeker op de private huurmarkt. Dat is vragen om problemen,” Daarom hebben we met CODE544 een tool ontwikkeld – de huurbarometer - waarbij deze verhouding, of balans tussen inkomsten en de huurprijs (plus de kosten) in beeld wordt gebracht. Hierbij zullen zowel de verhuurder als de huurder kunnen nagaan of de huurprijs op korte en lange termijn wel haalbaar is, of waarbij de verhuurder in voorkomend geval zijn huurprijs kan aanpassen om te komen tot een aanvaardbare balans van tussen de 40% en 60% van de inkomsten van zijn potentiële huurder. Bij een verhouding tussen de 40% en de 60% wordt in ieders belang aangeraden een overeenkomst te sluiten van maximaal één jaar. Op die manier behouden beide partijen hun vrijheid om zonder de torenhoge kosten van een mogelijke uithuiszetting de huurovereenkomst na één jaar te beëindigen of te verlengen voor opnieuw één jaar.   Indien de huurder meer dan 60% van zijn inkomsten aan huur moet besteden wordt hij systematisch doorverwezen naar de Vlaamse Maatschappij voor Sociaal Wonen (www.vmsw.be). Deze kunnen die categorie van huurders opvangen en wegwijs maken in het doolhof van sociale woningen, huursubsidies, werking OCMW’s  en andere door de overheid in het leven geroepen hulpkanalen.  In 2016 werden in Vlaanderen in totaal 12.242 huishoudens bedreigd met een uithuiszetting. Dat was tegenover 2015 een verhoging met 400. Wij zouden graag zien dat dat er voor 2017 en 2018 ten minste 1.000 uithuiszettingen minder zijn dan in 2016 en 2017. Dat zijn 4.000 moeders, vader en kinderen die gerust kunnen slapen. Dat zijn 2.000 kinderen die wél elke dag zorgeloos naar school kunnen gaan en zich voor niets hoeven te schamen.